PR9-backlinks te koop: de rode vlaggen die een lokale editor moet herkennen

Wat een PR9-claim je eigenlijk vertelt

Niets, in 2026. Google heeft de Toolbar PageRank-weergave in 2016 afgeschaft, dus elke verkoper die nog steeds PR9 noemt, citeert een oud cijfer of verzint er een. Beschouw de term als een waarschuwingslabel.

Echte tools publiceren hun eigen scores: Domain Rating van Ahrefs, Domain Authority van Moz, Trust Flow van Majestic. Geen van deze weergaven is die van Google, en elk is slechts een ruwe indicatie.

Onze eigen marketplace toont Domain Rating, organisch verkeer, verwijzende domeinen, niche, taal en prijs op elke rij. Dat is de vorm die een eerlijke listing zou moeten hebben.

Waarom lokale sites worden doorgeschud

Kleine uitgevers zijn druk en weinig personeel. Een door vrijwilligers gerund blog heeft misschien één persoon die zondagavond het contactformulier controleert, en spamers weten dat.

De spambeleidregels van Google, waaronder de regels voor misbruik van verlopen domeinen die vanaf mei 2024 worden afgedwongen, noemen verschillende trucs uit de bovenstaande lijst. Een verkoper die ze gebruikt, is een risico voor jou.

Reageer niet op koude aanbiedingen. Kijk in plaats daarvan naar de prijsklassen en kies donors zelf. De lijst met fouten toont hoe een zorgvuldige mand eruitziet.

Vragen die je een linkverkoper kunt stellen voordat je betaalt

Een verkoper die alleen over een cijfer praat, heeft je vraag niet beantwoord. Het cijfer kan verzonnen zijn, en de pagina die het beschrijft is het deel waarmee je zult leven. Vraag eerst naar de pagina.

De meeste verkopers antwoorden schriftelijk. Degenen die ze vermijden, geven je een eigen antwoord. Een kort schriftelijk antwoord kost een verkoper niets, dus een weigering om er een te geven, vertelt je iets.

Vraag op welke pagina de link zal staan

Het enige dat de moeite waard is om te vragen, is op welke pagina de link zal staan, en of die pagina bezoekers trekt. Als het antwoord de homepage is van een site die niemand leest, gaat het om volume in plaats van om jouw lezers.

Vraag om het adres van een voorbeeldartikel op die donor en open het. Lees of het klinkt alsof een persoon het voor lezers heeft geschreven, of als vulmateriaal met links erin geduwd.

Een snelle test is om die pagina naast een van je eigen gidsen te plaatsen. Als het daar vreemd zou ogen, zal jouw link er ook vreemd uitzien.

Vraag wie het artikel schrijft en hoe het wordt gecontroleerd

Automatisch schrijven, je eigen prompt en een afgewerkt artikel dat jij aanlevert zijn drie verschillende routes. Vraag welke van toepassing is en wat er gebeurt voordat het artikel live gaat. Als de verkoper het niet kan zeggen, neem dan aan dat de controles dun zijn.

Stel dat een gevoelig verhaal over een schoolbestuur naar een donor-site gaat. De veiligere optie is om dat stuk zelf te schrijven, in je eigen woorden, en het buiten elke geautomatiseerde route te houden.

Vraag wat het rapport je zal tonen

Een rapport moet de live URLs, de donor voor elke plaatsing en de status van elk vermelden. Screenshots en samenvattende totalen maken het moeilijker om te controleren waar je voor hebt betaald.

Stel dat je een maandelijkse samenvatting ontvangt die beweert dat er twintig links zijn geplaatst. Vraag om de twintig adressen. Als ze aankomen, kun je ze lezen. Als ze niet aankomen, heb je een samenvatting en geen bewijs.

Maandelijkse retainer en linkpakketten

Een vaste maandelijkse vergoeding voor links kan redelijk ogen op een pagina. Het kan de taak verbergen. Stel dat een provider een maandelijkse retainer rekent en daarna een aparte kwartaalbundel van links factureert. Voordat je akkoord gaat, werk uit wat elk deel koopt.

Retainers zijn op zichzelf niet slecht. Veel uitgevers betalen iemand om hun gidsen te schrijven en te controleren. De vraag is of de retainer gepaard gaat met een lijst die je kunt lezen.

Een retainer moet zijn werk tonen

Vraag welke uren de maandelijkse vergoeding dekt, welke links in die maand zijn gekocht en op welke sites. Als het antwoord een algemene belofte van vooruitgang is, betaal je voor hoop.

Een nuttig maandelijkse nota vermeldt drie dingen: de geplaatste links, de pagina's waar ze naar verwijzen, en de verandering die je zag in Search Console voor die pagina's.

Bewaar een gedateerde kopie van elk rapport. Een samenvatting die later niet opnieuw kan worden geproduceerd, is zeer weinig waard voor een kleine uitgever in een geschil.

Wie doet het werk eigenlijk

Vraag wie de rapporten schrijft en of het bedrijf achter de factuur op zijn eigen website wordt benoemd, met een postadres. Een provider die zijn eigen naam verbergt, is moeilijk aan een maandelijkse nota te houden.

Stel dat de enige contactpunten een gedeelde login en een chat-app zijn. Dat is een reden om te vertragen en om een benoemd bedrijf te vragen voordat er geld verplaatst wordt.

Controleer of de naam en het adres op de site overeenkomen met die op de factuur. Niet-overeenkomende gegevens zijn een oude en betrouwbare waarschuwingsvlag.

Zes maanden zonder beweging is een vraag

Een vlakke periode kan gewone oorzaken hebben, zoals een pagina die te nieuw is of een niche die langzaam beweegt. Het is nog steeds een eerlijke vraag om aan de provider te stellen. Vraag wat ze verwachtten te zien, tegen wanneer, en wat ze zouden veranderen als er niets bewoog.

Stel dat een gids een half jaar op dezelfde plek heeft gezeten. Het nuttige antwoord noemt de pagina, de query en de volgende test. Een antwoord dat alleen om meer budget vraagt, is dat niet.

Als je al ja hebt gezegd

Het gebeurt. Een vermoeide penningmeester betaalt een kleine factuur en betreurt het dan. Begin met het opsommen van elke link die je hebt ontvangen, met de URL en de datum.

Open elk. Verwijder alles wat naar spam-gebieden wijst, en als je de pagina beheert, verwijder dan de link. Google's disavow-tool bestaat, maar het is een laatste redmiddel en Google zelf waarschuwt tegen willekeurig gebruik.

Schrijf dan een nota voor de volgende penningmeester. Bespaar hem de les.